Τρίτη «μαχαιριά» και ώρα για αυτοκριτική
Να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Η ομάδα δεν άρχισε καλά τη σεζόν. Ο ένας βαθμός μετά από τρεις αγώνες είναι το ελάχιστο που μπορούσαμε να αποσπάσουμε και, φυσιολογικά, υπάρχει προβληματισμός. Απέναντι στην ΑΕΛ παρουσιάστηκε κάποια βελτίωση, αλλά εκ του αποτελέσματος δεν ήταν αρκετή. Τα λάθη ίσως να ήταν λιγότερα, ωστόσο και πάλι ήταν αρκετά για να έρθει η ήττα – με τον τρόπο που ήρθε.
Ο προπονητής, μετά το τέλος του αγώνα, στάθηκε στη διαιτησία. Ωστόσο, ήρθε η στιγμή να δούμε τι κάνουμε εμείς λάθος. Στην πρεμιέρα τα ρίξαμε όλα σε ρεφ και VAR, ενώ απέναντι στην ΑΕΚ «πλήρωσε τη νύφη» ο Κόβατς. Αν κάθε εβδομάδα κρυβόμαστε πίσω από δικαιολογίες, ζήτω που καήκαμε.
Η έως τώρα βαθμολογική συγκομιδή δεν αντιπροσωπεύει τον λαό της Νέας Σαλαμίνας και ορισμένες αδυναμίες είναι περισσότερο από «χτυπητές». Παρουσιάστηκε κάποια βελτίωση στην άμυνα, αλλά στο τέλος δεχθήκαμε άλλα δύο γκολ. Δεν έχουμε στιβαρή άμυνα, καθώς ακόμη δεν έχει δημιουργηθεί η απαραίτητη συνοχή. Επίσης, παρότι παρουσιάστηκε κατά διαστήματα καλή κυκλοφορία της μπάλας, υπάρχει δυσκολία στην εκδήλωση ξεκάθαρων φάσεων μέσα από οργανωμένες επιθέσεις.
Από άποψη ατομικών εμφανίσεων, ο Γκράντσιρ είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει μέχρι στιγμής η ομάδα. Παρ’ όλα αυτά, δεν δικαιολογείται όποτε βρίσκεται εκτός αγωνιστικού χώρου να καταρρέει ολόκληρη η δεξιά πτέρυγα. Επίσης, προκάλεσε μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι ο Ποβέδα έμεινε στον πάγκο. Δεν περνά απαρατήρητο, επίσης, το ότι οι Γερολέμου και Λαμπρόπουλος έμειναν εκτός αποστολής, ενώ η επίσημη ενημέρωση ανέφερε πως όλοι θα ήταν κανονικά στη διάθεση του προπονητή.
Όλα τα πιο πάνω «κτυπούν» τον κώδωνα του κινδύνου. Υπάρχει μπόλικος χρόνος για ανατροπή των δεδομένων, αλλά είναι σημαντικό να εντοπιστούν άμεσα και, κυρίως, να διορθωθούν τα κακώς έχοντα.
